Volgens het weerbericht zou vandaag onze slechtste dag zijn met kans op buien. Als dat zo is, dan belooft dat veel goeds. Bij het opstaan hangt boven Leuven wat nevel maar de zon zit al te duwen. Wat later schijnt ze volop. In de loop van de dag worden de wolken wat zwaarder maar regen hebben we tot nu toe niet gezien. Aangezien we op het terras van ons hotel zitten, kan het voor vandaag niet meer slecht gaan. Deze morgen volgen we zeker niet de korste route naar Hoegaarden. Over 25km doen we bijna twee uur. In het witte bier dorp rijden we de Ravel2 op. Via deze oude spoorweg rijden we vlot naar Namen. Dat is evenwel bergop. Nooit veel, maar het gaat nu eenmaal richting Ardennen. In de buurt van Eghezee rijden we onder de autosnelweg door en plots gaat het bergaf. Kilometers lang bollen aan 27km per uur zonder veel moeite te doen. Zo belanden we onder citadel aan de oevers van de Maas. Deze volgen we nu via de dijk tot in  Dinant. De ondergrond is soms vlotlopend asfalt, soms een oude promenade, hier en daar grind en een enkele keer hobbelende kasseien. Hier, op de vlakke route langs het water zien we veel fietstrekkers, allemaal op weg naar Parijs. Iets na 1 uur staan we in Dinant. Meer dan tijd om die picknick te verorberen en tijd te nemen voor een koffietje. We moeten nog nauwelijks 20km rijden dus wat rust kan er wel af. Om ons hotel te bereiken moeten we even uit het Maasdal. Uiteraard is dat flink bergop maar dan weer helemaal naar beneden tot aan het water. Daar ligt een kasteel in een oase van rust. Het is vier uur en we gaan ons eens lekker laten verwennen. Dit is het leuke aan een fietsvakantie. Eenmaal je doel is bereikt, is er volop tijd voor rust. Een douche, lekker eten en een boek. Dat is wat ons nog rest. Morgen gaat het verder eindigend met een stevige klim naar het oude centrum van Laon.

Wat vooraf ging...

Weet je het nog? Vorig jaar kochten we ons een trekkingsfiets en trokken er een aantal keer mee door het land voor een namiddagje, een dag of zelfs een tweedaagse tocht. Het hoogtepunt was evenwel een heuse fietsreis vanuit Leuven via Maastricht naar Bazel, toegangspoort tot Zwitserland. We reden in totaal 800 kilometer en genoten onderweg van vele bezienswaardigheden. Het was onze eerste fietsreis en is ons enorm bevallen. De minder actieve medemens vindt het zot, maar wij ervoeren het als een heel rustgevende vakantie. Toegegeven, het weer zat mee en we hadden onderweg geen mechanische pech. Voor herhaling vatbaar.

Naar de lichtstad.

In 2014 hebben we weerom een gevarieerde vakantieplanning. We deden al een weekje langlaufen in de Franse Jura en hebben er een lang weekend in Londen opzitten. In juli trekken we met de rugzak door een stukje IJsland en eind augustus, begin september staat er een trekking in Oostenrijk (Stubaier) en één in Italië (Dolomieten) op het programma. Maar daar gaat het hier niet over. Van Hemelvaart tot Pinksteren zitten we terug op de fiets met als doel Parijs.

Vorig jaar namen we de trein voor de terugreis vanuit Bazel naar Brussel. Dit jaar ondernemen we een tocht in lusvorm. We rijden eerst met de beschrijving van Benjaminse via Namen, Dinant, Laon naar Parijs. Daar blijven we drie nachten om dan de terugreis aan te vatten via de Van Gogh-route over Compiegne en Mons. We volgen deze route uiteraard niet volledig maar rijden via Brussel naar ons stekje in Leuven.

Via deze blog willen we onze ervaringen met jullie delen. We proberen iedere dag een verslagje online te zetten. Het zal er natuurlijk vanaf hangen of we internetverbinding hebben op onze overnachtingsplaatsen. Zoniet dan zal de update met een dag vertraging komen. We wensen jullie veel leesplezier. Onszelf wensen we geen mechanische pech en geen regen. Al de rest komt vanzelf.